Ga naar de inhoud

registreer je direct donorregister.nl

In herinnering, Jon van Rood

Bernadette HaaseBernadette Haase, directeur NTS

Als er iemand is die veel betekend heeft voor de transplantatiegeneeskunde, dan is het professor Jon van Rood wel. Helaas is hij op 21 juli, op 91-jarige leeftijd, overleden.

Prof. Dr. Jon J. van Rood begon zijn geneeskunde-opleiding in 1944 in Leiden. In 1962 promoveerde hij in de immunohematologie. Met zijn baanbrekende werk op het gebied van de ontrafeling van het systeem van weefselgroepen, legde hij een wetenschappelijk fundament voor transplantatie. Hij was oprichter van Eurotransplant en van de stichtingen Europdonor (inmiddels Matchis) en Bone Marrow Donors Worldwide. Zijn werk is geëerd met talloze internationale prestigieuze prijzen en 8 eredoctoraten.

Blik op de toekomst

Persoonlijk herinner ik me Jon vooral als  een zeer charismatische man. Zeer gedreven, altijd bezig met iets nieuws, altijd met blik op de toekomst. Ik ken hem nog uit de tijd dat hij voorzitter was van Eurotransplant en ik secretaris van het bestuur. Hij noemde me altijd Babette… Dat is alweer 30 jaar geleden. Hij was toen in mijn ogen heel indrukwekkend, veeleisend en eigenzinnig. Niet altijd de makkelijkste persoon om mee samen te werken, maar altijd inspirerend en voor de goede zaak: meer mensen helpen met een goed transplantaat, een goede organisatie van Eurotransplant en het samen bedenken van nieuwe structuren, zoals bijvoorbeeld Eurotissue (het latere BIS-life). Ook heeft hij Europdonor (het tegenwoordige Matchis) opgezet. Daar was hij - in tegenstelling tot bij Eurotransplant, waar hij in 1996 stopte als president van de International Board - tot op het laatst nog ongeveer dagelijks op de werkvloer.

Vuur en enthousiasme

Wat me heel sterk is bijgebleven is dat ik een paar jaar geleden van Schiphol kwam met de trein, moe van een paar dagen vergaderen, en eigenlijk even een dutje wilde doen. Ik plofte op een stoel en bleek ineens naast Jon van Rood te zitten. We raakten natuurlijk meteen in gesprek. Jon kwam van een congres en sprak zo vol vuur en enthousiasme over alle nieuwe ontwikkelingen die daar waren besproken en hoe jammer het was dat hij de resultaten daarvan waarschijnlijk niet meer zou meemaken, dat ik op slag ook weer vol energie in Leiden uit de trein stapte. Gelukkig heeft hij nog een aantal jaren na dit moment kunnen genieten van de snelle ontwikkelingen in zijn vakgebied.

Ondanks dat hij een zeer respectabele leeftijd heeft mogen bereiken, zullen we hem zeker missen. Hij heeft veel nagelaten en met die erfenis kunnen heel veel mensen verder met zijn levenswerk.

Jon, dank je wel voor alles en we zullen doorgaan!

Bernadette Haase