Ga naar de inhoud

registreer je direct donorregister.nl

Een band krijgen met een onbekende

Gerben van den Bosch, maatschappelijk werker

‘Na 2 jaar dialyse en het één na het andere familielid dat afviel als donor, deed ik een oproep op Facebook voor een donor. Gelukkig kreeg ik veel reacties waardoor ik nu een niertransplantatie kan krijgen’. Deze jonge man op mijn spreekuur was blij dat hij na de transplantatie kon stoppen met dialyseren. De vreugde overheerste. Vol enthousiasme keek hij naar een betere toekomst en hij was zijn onbekende Facebookdonor enorm dankbaar.

De man ontving eerder een nier van zijn vader en wist welke voordelen de transplantatie met zich mee zouden brengen. Er was wel één groot verschil met het traject dat hij 15 jaar geleden met zijn vader doormaakte. Hij wist toen dat zijn vader dit uit liefde deed. Deze onbekende donor had hij enkele weken voor ons gesprek voor het eerst ontmoet.

Het is een nieuw fenomeen: nierdonoren werven via sociale media. Dit zorgt voor grote uitdagingen voor de professional en voor de ontvanger. Voor de ontvanger zijn de uitdagingen naar mijn idee het grootst.

De man vertelde mij dat de eerste kennismaking ongemakkelijk was geweest. Hij wilde graag tips van mij. Hoe kon hij vorm geven aan de nieuwe band met deze onbekende donor? Samen zouden zij een intensief en behoorlijk emotioneel traject ingaan. Met zijn vader was dit allemaal vanzelfsprekend gegaan. Hoe moest hij zich verhouden tot deze donor die met deze daad iets geweldigs voor hem zou gaan doen? Hij neigde zijn eigen gevoelens opzij te schuiven. Zo graag wilde hij deze donor tevreden stellen.

Het ongemak van deze jonge man heeft verschillende oorzaken. Maar het is vooral de onevenwichtigeheid van de relatie. Bij donatie van een naaste is er meestal sprake van een wederzijdse onvoorwaardelijke keuze. Partners, ouders, kinderen, broers en zussen weten vaak van elkaar dat als de situatie was omgedraaid, zij het ook voor de ander zouden doen. Dankbaarheid speelt bij personen die heel nabij zijn daarom ook een andere rol. Als de band met de donor minder vanzelfsprekend is, wordt dankbaarheid een lastiger vraagstuk voor de ontvanger. 

In het gesprek met zijn onbekende donor had nog geen van beiden zijn verwachtingen uitgesproken. Omdat de jonge man uit dankbaarheid eigenlijk alles wilde doen voor de donor ging hij voorbij aan zijn eigen gedachten en gevoelens, die net zo belangrijk zijn. Door te spreken over zijn eigen verwachtingen kwam er ruimte voor zijn positie. De onbekende donor heeft ook het recht om te horen wat deze positie is. 

Voorafgaande aan de transplantatie regelde hij nogmaals een gesprek waarin ieder zijn wensen uitsprak. Daarna vertelde hij mij dat de donor zijn eerlijkheid enorm had gewaardeerd. 

Er zijn nog geen handboeken over hoe je in korte tijd de juiste band kunt krijgen met een onbekende donor, maar het volgen van eigen gedachten en gevoelens en deze uitspreken is vaak een goed begin.