Kun je je keuze nog veranderen als je dat wil?
En zo ja: weet jij hoe dat moet?
Ik hoop van wel.
-Ja. Toch?
Heb je iets afgesproken maar mag je nóóit meer veranderen.
Ik vind het dan best wel een héle definitieve keuze.
Even kijken, de eerste vraag.
Weet jij hoe je in het donorregister staat?
Ja, dat weet ik.
En wat staat erin?
Ik heb toen aangegeven dat als ik kom te overlijden, mijn familie mag dan beslissen wat er met mij gebeurt.
Zij mogen dan beslissen wat goed voelt voor hen.
Vind je dan ook niet een beetje zo van: dan moet jouw familie er ineens een keuze maken?
Ja, ik heb daar ook wel over nagedacht want het voelt aan de ene kant natuurlijk wel alsof je...
letterlijk je lasten dumpt bij iemand anders.
Maar ik vind het gewoon überhaupt een heel lastig vraagstuk...
omdat ik wel heel graag met volle mond ‘ja’ zou willen zeggen tegen het donorschap...
maar dat er toch nog ergens iets in mij zit dat me tegenhoudt.
En jij?
Ik heb nooit iets ingevuld. -Nee.
Ik vind de dood ook een beetje een ver van mijn bed show.
Als je niks invult, dan in principe, stel je voor je komt wél vroegtijdig te overlijden...
...dan ben je dus eigenlijk automatisch donor.
Wat vind je daar dan van?
Op zich vind ik dat heel goed hoor...
...want ik denk dat er met mij dus heel veel mensen zijn die het oneindig uitstellen.
Ja, dan kom je op een gegeven moment op problemen uit dat niemand een duidelijke keuze maakt.
Maar, ik heb het nog steeds niet gedaan.
Kun jij je voorstellen dat iemand geen donor wil zijn?
Ja, zeker wel.
Maar vind je dan ook dat de mensen die ‘nee’ zeggen zelf organen mogen ontvangen?
Ja wel.
Ik vind het wel een beetje hypocriet.
Ja?
Voor mij voelt het dan een beetje van: voor wat hoort wat, toch?
lk ben wel van mening dat iedereen een orgaan zou moeten kunnen krijgen...
maar ik vind het dan wel wenselijk dat die ander zich ook een beetje daarvoor openstelt.
Zou je anderen aanraden om erover te praten?
Stel, mijn moeder komt te overlijden, en ik weet niet wat haar mening daarover is...
dan zou ik het wel vervelend vinden als haar mening eigenlijk zou zijn van: nou, liever niet.
Ik denk als je het écht niet wil, dan moet je dat dus gewoon doorgeven.
Want je kan ieder moment van de dag kan je je overal te wereld, zelf doorgeven dat je het niet wil.
En als je het écht niet wil, dan ben je toch de eerste die naar die website gaat om te zeggen: ik wil geen donor worden?
Tenminste, dat zou ik hebben. -Dat zou je wel denken ja.
Maar ik denk dat je je toch weer verbaast over hoeveel mensen er gewoon geen keuze maken.
Terwijl je wel denkt ‘joh, doe dat effe’.
Ja zeker
Misschien, dat ik het ook maar even ga invullen.
Ga je toch maar even invullen.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik zelf nu ook wel weer meer aan het nadenken ben over...
‘goh, wat heb ik nou ingevuld’ en ik leg het nu eigenlijk neer bij mijn familie, is dat wel eerlijk?
Want heb je dat ingevuld toen je 18 was? -Ja.
Dat is ook wel weer even geleden.
Dat is alweer zes jaar terug, ja.
Misschien is het sowieso ook voor jezelf handig om een soort van in te checken om de zoveel tijd...
van hoe sta ik er nu in en hoe staat mijn registratie. Want wie weet verander je wel helemaal gedurende je leven.
Dat kan dus alleen als je het nog kan aanpassen.
Ja, maar dat kan.