Ga naar de inhoud

registreer je direct donorregister.nl

Ruben de Gram, chauffeur

‘Transport bij orgaandonatie kan snel en secuur’

Ruben de Gram is chauffeur bij orgaandonatie en transplantatie
Ruben de Gram, chauffeur bij orgaandonatie en transplantatie

Als orgaan- en transplantatiechauffeur is Ruben de Gram een belangrijke schakel in de procedure van orgaandonatie. En vaak in meerdere procedures tegelijk. Wat doet hij precies? En waarom zijn de strepen op zijn bus zo belangrijk?

‘Mijn werk begint meestal met een telefoontje van de transplantatiecoördinator, ofwel de TC. Die breng ik naar een mogelijke donor in een ziekenhuis. Van die patiënt wordt bloed afgenomen, dat ik voor onderzoek naar het academisch ziekenhuis breng dat bij de regio hoort. Wat er daarna gebeurt, is elke keer anders. Van A naar B rijden is maar een deeltje van mijn werk, ik regel ook ontzettend veel.’

‘Ik regel al het vervoer rond een procedure’

‘Ik werk heel nauw samen met de TC’s op de IC en die op de OK, en mijn collega-chauffeur en -regelaar Gérard Fortier. Samen met hen breng ik alles in kaart: waar organen naartoe gaan, welke  chauffeurs we moeten oproepen, welke materialen er aangeleverd moeten worden, welke voertuigen we moeten regelen voor het transport van de organen en of er vliegtuigen ingezet moeten worden. En dat soms voor verschillende donoren tegelijk op verschillende plaatsen.’

‘Alles kan ineens veranderen’

‘Een procedure is heel onvoorspelbaar. Vaak moet ik mijn hele planning omgooien. Als organen niet geschikt blijken te zijn. Of als de toewijzing van organen verandert. De tijd die ik heb om dingen te regelen, kan dus ineens veel korter of langer worden. En alle transportbewegingen lopen door elkaar.'

‘Ons werk staat of valt bij samenwerking’

‘De mensen met wie ik werk, zijn méér dan collega’s. Het succes van ons werk staat of valt bij de samenwerking en de communicatie. We moeten blindelings op elkaar kunnen vertrouwen. Dan moet je ook wel samen door één deur kunnen.’

‘Onze voertuigen met een nieuw uiterlijk de weg op’

‘De ZUT-bus, het voertuig voor het Zelfstandige Uitname Team, heeft alle materiaal voor orgaanprocedure aan boord. Daarmee breng ik het team van OK-TC, anesthesioloog, assistent-anesthesioloog, chirurg en OK-assistenten naar het ziekenhuis waar de donor ligt. Dit medische team voert daar de donorprocedure uit. Sinds juli 2017 heeft de ZUT-bus, waarmee we het medisch spoedtransport verzorgen, een nieuw uiterlijk. Onze andere voertuigen hebben hetzelfde uiterlijk. Herkenbaar zijn als spoedtransport is belangrijk, want dat voorkomt oponthoud tijdens een procedure waarbij elke minuut telt.’

‘Automobilisten hebben eerbied’

‘Wij zijn bezig met levens redden. We moeten dus snel met medische teams en met organen over de weg. We rijden niet agressief, maar moeten wel dóór kunnen. Als onze voertuigen een soort eerbied oproepen, gedragen automobilisten zich anders. Ze maken ruimte voor ons. En als er echt spoed bij is, rijden we met sirene en zwaailicht.’

‘Ik werk als iedereen slaapt’

‘Ik werk als de rest van Nederland slaapt of sport, want de meeste orgaanprocedures lopen niet tussen 9 en 5. Mijn baan is hectisch, maar ik zou niets anders willen. Het is continu scherp zijn, ik kan me geen fouten permitteren. Er is voortdurend het gevoel van urgentie, maar dat mag geen stress opleveren. Gewoon personenvervoer zou me niet trekken, want ik kom nu op plekken waar anderen niet komen en het loopt altijd anders dan je verwacht. Ook lever ik een kleine bijdrage aan het welzijn van de medemens.’