Ga naar de inhoud

10 faktów na temat dawstwa narządów i tkanek w Holandii

1. Każdy może być dawcą

Każdy może zarejestrować się jako dawca: młody, stary, szczupły lub tegi, duży lub mały, zdrowy lub chory. Również każdy cudzoziemiec osiedlający się w Niderlandach może od razu zarejestrować się w Rejestrze Donacji.

Przedmiotem donacji może być przecież wiele narządów. Dla osób chorych na określone choroby lub przyjmujących leki jest zatem wskazane, by wobec donacji powiedzieć „tak". Nawet jeśli na skutek choroby lub przyjmowania leków pewien organ nie jest zdatny do transplantacji, to z pewnością pozostaje wiele innych narządów i tkanek, które wciąż mogą być przydatne. Dopiero po stwierdzeniu zgonu dawcy lekarz może określić czy i które organy i tkanki zdatne są do transplantacji. Nigdy nie jesteś za stary, by móc zostać dawcą. W każdym wieku jest szansa na donację jednego z organów lub tkanki.

2. Po swojej śmierci możesz uratować 8 istnień ludzkich, gdyż przedmiotem donacji może być 8 organów : wątroba, płuca, serce, nerki, trzustka i jelito cienkie.

Twoje tkanki, ponadto, mogą przyczynić się do wyzdrowienia wielu chorych ludzi. Tkanki, których możesz być dawcą to: skóra, rogówki, tkanka kostna wraz ze ścięgnami i chrząstkami, zastawki serca i naczynia krwionośne.

3. Szansa, że kiedyś bedziesz potrzebował dawcy jest większa od szansy na to, że pośmiertnie oddasz do transplantacji swoje własne organy.

Szansa, że kiedyś bedziesz potrzebował dawcy jest większa od szansy na to, że pośmiertnie oddasz do transplantacji swoje własne organy. Donacja organów, bowiem, może mieć miejsce wyłącznie w przypadku, gdy zgon nastąpił w szpitalu. Przeważnie są to przypadki pacjentów, u których stwierdzono śmierć mózgu - np. w następstwie wylewu krwi do mózgu lub wypadku drogowego. Pacjent zmarł, lecz poprzez zastosowanie sztucznego oddychania narządy wciąż mogą otrzymywać dotlenioną krew. Dzięki temu organy pozostają zdatne do transplantacji. Właśnie dlatego, że donacja organów możliwa jest tylko w niewielkiej liczbie przypadków, niezwykle ważne jest by możliwie jak najwięcej osób zarejestrowało się jako dawca.

4. Rejestracja daje wiele jasności

Po stwierdzeniu zgonu lekarz sprawdza w Rejestrze Dawców czy pacjent jest zarejestrowany jako dawca. Jeśli nie złożyłeś deklaracji woli lub wybrałeś opcję "Decyduje rodzina", lekarz zwraca się do najbliższych krewnych o wyrażenie zgody na donację. W tak emocjonalnym momencie jest to dla wielu osób niezwykle trudna decyzja. Dlatego zastanów się już teraz czy chcesz być dawcą czy też nie. Jeśli nie chcesz być dawcą: na formularzu deklaracji woli wystarczy zaznaczyć opcję "Nie". Wówczas sytuacja jest jasna dla wszystkich.

5. Lekarze ratują życie ludzkie i robią dla pacjentów wszystko, co w ich mocy

Oczywiście! Dlaczego lekarz miałby przedkładać dobro jednego pacjenta ponad innego? Lekarze nie wiedzą z góry czy i jakie organy i tkanki zdatne są do donacji. Wiedzę na ten temat przynosi badanie po śmierci dawcy. W Niderlandach obowiązuje zasada, że lekarz, który stwierdził zgon, nie bierze udziału w operacji transplantacji.

6. Zawsze jest wystarczajaco dużo czasu by pożegnać się ze zmarłym

Dla rodziny zmarłego jest oczywiście niezmiernie ważne, by móc godnie się z nim pożegnać. Jest to możliwe zarówno przed jak i po donacji.

Jest rzeczą oczywistą, że pobranie organów i tkanek odbywa sie z ogromną uwagą i wielkim szacunkiem należnym zmarłemu oraz jego rodzinie. Skóra lub inne tkanki nie pobierane są nigdy z miejsc widocznych, takich jak twarz, szyja lub ręce. Po pobraniu organów lub tkanki, dawca może wygladać bardzo blado. Zmarły po donacji zawsze jednak może zostać wystawiony na katafalku we własnym domu lub w domu pogrzebowym.

7. Dawca organów może być pochowany lub skremowany w ojczystym kraju

Procedura donacji nie opóźnia terminu pogrzebu lub kremacji. Zmarły pozostaje czasem pół dnia lub jeden dzień dłuzej w szpitalu. To zależy od organów i/lub tkanek, które są przedmiotem donacji. Jeśli zatem życzeniem zmarłego jest zostać pochowanym lub skremowanym w ojczystym kraju, po donacji organów jest to zawsze możliwe.

8. Wiekszość religii i światopoglądów ma pozytywny stosunek do donacji organów

Wiekszość religii i światopoglądów ma pozytywny stosunek do donacji organów. Wiekszość religii i światopoglądów ma pozytywny stosunek do donacji organów. Zwolennicy twierdzą, że niesienie pomocy osobie chorej jest bardzo ważne. Inni zaś utrzymują, że ciało musi pozostać nienaruszone. Masz wątpliwości? Najlepiej jest porozmawiać na ten temat z osobą duchowną lub z kimś innym z własnego kręgu wyznaniowego.

9. W Niderlandach każdy ma równe szanse na przeszczep

W Niderlandach nie jest możliwe stawianie biorcy warunków. Jeśli jest zgoda na donację, zbierane są niezbędne dane medyczne dotyczące dawcy, na podstawie których wybiera się właściwego biorcę. O przyznaniu organów i tkanek decyduje niezależne centrum, wyłącznie na podstawie danych medycznych, takich jak grupa krwi, rodzaj tkanki, wysokość lub waga. Również pilność przeszczepu oraz czas oczekiwania odgrywają rolę. W Niderlandach wszyscy mają jednakowe szanse na transplantację.

10. Dawca organów nie jest królikiem doświadczalnym

Dawca nie jest królikiem doświadczalnym; to jest oczywiste. Narządy i tkanki użyte są wyłącznie do transplantacji. Zdarza się czasem, że już po pobraniu okazuje się, iż pewien organ lub tkanka nie nadaje się jednak do transplantacji. Lekarze będą wówczas chcieli taki organ poddać badaniom mającym na celu podniesienie wiedzy medycznej w dziedzinie transplantologii. A zatem: nie do innych badań i wyłącznie ten już pobrany organ lub tkankę. W przypadku braku zgody na powyższe należy wypełnić formularz ‘Bezwaar wetenschappelijk onderzoek' (Sprzeciw w sprawie badania naukowego)

Zobacz także: