‘Ik weet het gewoon niet’

21 augustus 2019

Ana Euson (48) is als buikdanslerares vaak onder de mensen. Terwijl ze veel meningen van anderen hoort, kan ze zelf nog geen beslissing nemen over haar donorregistratie. En ze kan niet zeggen waarom ze twijfelt.

‘Voor mijn moeder is het duidelijk. Zij wil haar organen en weefsels doneren. Voor mijn man is het ook helder. Hij wil geen donor zijn na zijn overlijden. Mijn dochter van 10 hoeft er nog geen beslissing over te nemen. En ik? Ik weet het gewoon niet.’

Mijn verantwoordelijkheid

‘Door de nieuwe wet is er een deadline. Nu kan ik het nadenken over orgaan- en weefseldonatie na mijn overlijden niet veel langer meer uitstellen. Anders wordt er voor mij beslist en dat past niet bij mij. Het nemen van een besluit is mijn verantwoordelijkheid, vind ik. Of dat nou ja of nee is. Het moet mijn beslissing zijn.’

Ongemakkelijk gevoel

‘Alleen, ik kan niet kiezen. Ik kan niet zeggen waarom. Het is een gevoel zonder duidelijke motivatie. Het is een soort ongemakkelijk gevoel. Het lukt me ook niet om aan te geven wat ik nodig heb om een keuze te kunnen maken. Het heeft tijd nodig denk ik. Ik ga ervan dat ik de knoop op tijd zal doorhakken. Gelukkig hebben we nog even.'