'Moet ik daar nú over nadenken?'

12 augustus 2019

Normaal is Natacha Westerveld (47) heel besluitvaardig. Maar bij het  invullen van het Donorregister slaat de twijfel toe.

'Bij mij botsen ratio en emotie. Mijn verstand zegt doe niet zo ingewikkeld. Het is toch fantastisch dat andere mensen geholpen kunnen worden. Alleen vind ik het gevoelsmatig heel lastig. Vooral dat een deel van mijn lichaam na mijn dood voortleeft in een ander.'

Actueel 

'Liever ben ik niet met dit onderwerp bezig. Maar door die nieuwe Donorwet is het ineens actueel en ontkom ik er niet aan. Dan nog denk ik af en toe bij mezelf: "Moet ik daar nú over nadenken?" Ja, natuurlijk kun je niks doen. Wel komt er dan straks geen bezwaar bij je naam staan. Daar moet je toch achter staan. Om die reden moet je bewust afwegen wat je wilt. Dat kost tijd, bij mij althans. Het is een proces van informatie verzamelen, praten met familie en vrienden. Vervolgens moet het nog even pruttelen om er een knoop over door te hakken.'

Pruttelfase

'Ik zit nu nog in de pruttelfase. Eerst wil ik meer weten over wat er nou echt met je organen en weefsels gebeurt als je ze doneert. Ook zou ik het fijn vinden om met een patiënt te praten die dankzij orgaandonatie nog leeft, om echt te voelen waarvoor het is. Maar als ik eenmaal een besluit heb genomen, wijk ik daar ook niet meer zo snel van af.'

'En als ik me nou toch mocht bedenken, is er nog geen man overboord. Dan verander ik het gewoon weer.'

Natacha Westerveld aan tafel in de kroeg
Natacha Westerveld weet nog niet of ze donor wil zijn