Ga naar de inhoud

Nabestaanden

Marlous en Michiel van Megen

‘Doodgaan is normaal, en doneren ook’

Marlous en Michiel van Megen

Op een zomerdag in 2017 krijgen Michiel en Marlous van Megen telefoon: hun moeder Riny is aangereden tijdens een fietstocht en ligt met hersenletsel in het ziekenhuis. Het blijkt onherstelbaar.

Madelon Smit, nabestaande van een donor

‘Mijn moeder zei dat ze er prachtig bij lag’

madelon_smit_nabestaande

En dan ineens is je zus dood. Je maatje en beste vriendin heeft een fataal ongeluk gehad. Wat dat voor gevolgen heeft, weet Madelon Smit (28) uit Nieuwe Niedorp maar al te goed. Het overlijden van haar zus Manouk in 2011 hakte er stevig in: drie jaar lang was ze in diepe rouw.

Hanny Morsink-Kamp, nabestaande van een donor

‘Onze trots wordt alleen maar sterker’

Hanny Morsink-Kamp

In het najaar van 2013 zou de 61-jarige Johan Morsink aan zijn hoofd worden geopereerd. Maar het leven hield zich niet aan de planning. Hoe binnen één nacht alles veranderde, vertelt zijn vrouw Hanny Morsink-Kamp uit Diepenheim.

Daniël en Jeroen den Outer, nabestaanden

‘We wilden ma's laatste wens respecteren dus voor ons was het simpel’

Daniël en Jeroen den Outer

Toen Daniël en Jeroen den Outer in het ziekenhuis een familiekamer toegewezen kregen, wisten ze dat het goed mis was met hun moeder Marja. Kort daarna bleek dat ze een hersenbloeding had gehad en niet meer zou herstellen. Ze doneerde organen en weefsels. Daar zijn de broers erg blij mee.

Daphne Senteur, nabestaande van een donor

‘Larimars afscheid was een feestje waar ze zelf graag bij geweest zou zijn’

Daphne Senteur

Al halverwege de zwangerschap wist Daphne Senteur dat haar dochter met een hartafwijking geboren zou worden. Maar Larimar bleek geen bijkomende complicaties te hebben en had nog geen last van haar kwaal. Ze groeide op tot een vrolijke, slimme zesjarige van wie de levenslust afspatte. 

Lydia van Delft, nabestaande

'Alles gebeurde zo respectvol'

Lydia van Delft

Op een kastje staat een foto van Theo de Korte met een kaarsje ernaast. Aan de wand hangt zijn portret.

Timna Rauch, nabestaande

'Je doet het ook voor je nabestaanden'

Timna Rauch

Timna Rauch (30) uit Hilversum had een kerngezonde moeder. Het was dus een klap toen zij eind 2012 uit het niets een hersenbloeding kreeg en kort daarna overleed. Dat ze haar organen heeft gedoneerd is voor Timna een enorme steun geweest voor het verwerken van haar dood.

Marianne van den Berg-Moerman, nabestaande

‘Ik zie haar overal fietsen’

Marianne van den Berg-Moerman uit Kwintsheul

Op een ochtend eind 2013 verongelukte de moeder van Marianne van den Berg-Moerman uit Kwintsheul. Het gebeurde op de plek die ze altijd gevaarlijk noemde. Dat ze donor wilde zijn, was kort daarvoor nog ter sprake gekomen.

Dennis, Ineke en Robin, nabestaanden

‘Het is bij hem nooit gespreksonderwerp geweest’

Dennis, Robin en Ineke Hartman

Op een ochtend in het najaar van 2003 ging Jan Hartman, toen 61, nietsvermoedend naar zijn werk. De volgende nacht werd hij orgaandonor. Zijn vrouw Ineke en zonen Dennis en Robin vertellen wat er die dagen gebeurde en hoe blij ze zijn met hun besluit voor donatie.

Klaas en Evelien van der Wal, nabestaanden

'Christenen moeten weten: dit is goed'

Klaas en Evelien van der Wal

In juni 2005 verongelukte Jeanine, de 11-jarige dochter van Klaas en Evelien van der Wal uit Heerde. Hoewel Klaas en Evelien vanuit hun eerste gedachte meteen akkoord waren met orgaandonatie, aarzelden ze even vanwege hun christelijke overtuiging.

Pagina's