Ga naar de inhoud

Nabestaanden

Marja van der Eijk, nabestaande

‘Ze laten je echt niet doodgaan om de organen’

Marja van der Eijk, nabestaande

Petra van der Eijk was 30 jaar toen ze op een zaterdagochtend van de trap viel en zwaar hersenletsel opliep. Al snel werd duidelijk dat ze zou komen te overlijden. Toen kwam orgaandonatie in beeld.

Carl Ruijters, nabestaande

‘Rouw is met een o, maar voor mij met een a’

Op een lenteavond in 2018 gaat de dan 43-jarige Babette wandelen met haar man Carl. Ze wordt aangereden en loopt fatale hersenschade op. Carl staat er volledig achter dat ze haar organen doneert, maar daar troost uit putten lukt nog niet.

Annemiek ten Berge, nabestaande

‘Wat ben ik blij dat ik toch toestemming heb gegeven’

Een fanatieke sporter, vader van een jonge dochter en met bijna 50 jaar in de bloei van zijn leven. Dat was Luc. Eind 2017 werd een epileptische aanval hem fataal. Zijn vrouw Annemiek wilde eerst niets weten van orgaandonatie.

Marlous en Michiel van Megen

‘Doodgaan is normaal, en doneren ook’

Marlous en Michiel van Megen

Op een zomerdag in 2017 krijgen Michiel en Marlous van Megen telefoon: hun moeder Riny is aangereden tijdens een fietstocht en ligt met hersenletsel in het ziekenhuis. Het blijkt onherstelbaar.

Madelon Smit, nabestaande van een donor

‘Mijn moeder zei dat ze er prachtig bij lag’

madelon_smit_nabestaande

En dan ineens is je zus dood. Je maatje en beste vriendin heeft een fataal ongeluk gehad. Wat dat voor gevolgen heeft, weet Madelon Smit (28) uit Nieuwe Niedorp maar al te goed. Het overlijden van haar zus Manouk in 2011 hakte er stevig in: drie jaar lang was ze in diepe rouw.

Hanny Morsink-Kamp, nabestaande van een donor

‘Onze trots wordt alleen maar sterker’

Hanny Morsink-Kamp

In het najaar van 2013 zou de 61-jarige Johan Morsink aan zijn hoofd worden geopereerd. Maar het leven hield zich niet aan de planning. Hoe binnen één nacht alles veranderde, vertelt zijn vrouw Hanny Morsink-Kamp uit Diepenheim.

Daniël en Jeroen den Outer, nabestaanden

‘We wilden ma's laatste wens respecteren dus voor ons was het simpel’

Daniël en Jeroen den Outer

Toen Daniël en Jeroen den Outer in het ziekenhuis een familiekamer toegewezen kregen, wisten ze dat het goed mis was met hun moeder Marja. Kort daarna bleek dat ze een hersenbloeding had gehad en niet meer zou herstellen. Ze doneerde organen en weefsels. Daar zijn de broers erg blij mee.

Daphne Senteur, nabestaande van een donor

‘Larimars afscheid was een feestje waar ze zelf graag bij geweest zou zijn’

Daphne Senteur

Al halverwege de zwangerschap wist Daphne Senteur dat haar dochter met een hartafwijking geboren zou worden. Maar Larimar bleek geen bijkomende complicaties te hebben en had nog geen last van haar kwaal. Ze groeide op tot een vrolijke, slimme zesjarige van wie de levenslust afspatte. 

Lydia van Delft, nabestaande

'Alles gebeurde zo respectvol'

Lydia van Delft

Op een kastje staat een foto van Theo de Korte met een kaarsje ernaast. Aan de wand hangt zijn portret.

Pagina's