‘Ik zeg ja tegen donatie’

16 september 2019

Mike Vissers (30) is graag onder de mensen. Bij zijn eigen vrienden. Maar ook in andere culturen, zoals in Aziatische en Zuid-Amerikaanse landen waar hij geregeld backpackend doorheen trekt. En als hij iemand kan helpen, zal hij dat zeker doen.

‘Toen ik 22 was, overleed een vriend na een motorongeluk. Dat was afschuwelijk, heel onverwacht. Hierdoor werden we aan het denken gezet in onze vriendenkring. We spraken over de dood en kwamen zo ook op donatie. Ik heb me diezelfde week nog als donor geregistreerd.’

Bijzonder dat het kan

‘Na mijn dood mogen ze van me hebben wat ze nog kunnen gebruiken. Als ik iemand kan helpen, doe ik dat graag. Het is toch bijzonder dat een ander verder kan leven met een orgaan dat ik niet meer gebruik? Dat iemand weer lucht heeft met mijn longen of weer dingen kan doen met een hart dat het wel goed doet. Daar word ik blij van. Voor mij reden om ja tegen donatie te zeggen.’ 

Mike Vissers in een rivier
Mike Vissers houdt van backpacken

Nee is ook prima

‘Niet dat ik het slecht vind als iemand anders geen donor wil zijn. Iedereen maakt dat gewoon zelf uit. Wanneer je nee zegt, is dat in mijn ogen ook prima. Juist de verschillende manieren van kijken maakt mensen interessant. Wat de een normaal vindt, vindt de ander vreemd. Daarom vind ik het zo leuk om naar andere landen te reizen. Dan leer ik dingen van een andere kant te bekijken. ’